Badania UT-TOFD (ang. Time of Flight Diffraction), w przeciwieństwie do konwencjonalnych badań ultradźwiękowych złączy spawanych, wykorzystują dwie ustawione naprzeciw siebie, w stałej odległości, specjalne szerokopasmowe głowice kątowe fal podłużnych, z których jedna służy jako nadajnik, a druga jako odbiornik. Głowice służą do nasłuchu obecności ech dyfrakcyjnych, powstających na krawędziach - górnej i dolnej - napotkanych wad materiałowych. Ze względu na charakter rejestrowanych sygnałów czułość badania jest o rząd wielkości większa niż przy konwencjonalnych badaniach ultradźwiękowych.
Technika UT-TOFD stosowana jest najczęściej do badania złączy spawanych o powtarzalnej geometrii.

Badanie ultradźwiękowe techniką UT-TOFD
Badania wykonuje: