Tradycyjne metody badań NDT (VT, PT, MT, UT, RT)

Strona główna
Badania materiałowe nieniszczące
Tradycyjne metody badań NDT (VT, PT, MT, UT, RT)

Laboratoria UDT oferują szeroki zakres badań materiałowych nieniszczących. Podstawę świadczonych usług stanowią tradycyjne metody badań NDT, tj.: badania wizualne - VT, badania penetracyjne - PT, badania magnetyczno-proszkowe - MT, badania ultradźwiękowe - UT oraz badania radiograficzne - RT.

Badania wykonywane są personel posiadający certyfikaty 2 i 3 stopnia wg normy PN-EN ISO 9712.

Badania wizualne – VT

Badania wizualne są podstawową metodą badań NDT. Za pomocą oka nieuzbrojonego i/lub prostych urządzeń optycznych możliwe jest wykrywanie nieciągłości materiałowych otwartych na powierzchnię, zmian korozyjnych, niedoskonałości kształtu itp. W przypadku trudno dostępnych miejsc zastosowanie znajduje także specjalistyczne wyposażanie pomiarowo-badawczej, tj. np. wideoendoskopy.

wada spoiny wykryta podczas badania wizualnego VT

Wada wykryta podczas badania wizualnego (VT)

Badania wykonuje:

Badania penetracyjne – PT

Badania penetracyjne to metoda badawcza pozwalająca na wykrywanie nieciągłości powierzchniowych dzięki zjawisku kapilarności. Podczas badań penetrant (ciecz penetrująca) jest nanoszony na daną powierzchnię, gdzie wnika w głąb materiału do istniejących nieciągłości. Nadmiar penetrantu jest następnie usuwany. Użycie wywoływacza pozwala na „wyciągnięcie” penetrantu na powierzchnię oraz ujawnienie nieciągłości w postaci charakterystycznych wskazań.

Badania penetracyjne wykonywane są zarówno techniką barwną, jak i fluorescencyjną. Stosowane środki badawcze pozwalają na wykonywanie badań w temperaturze otoczenia oraz temperaturach obniżonych i podwyższonych.

Wskazanie nieciaglosci wykryte podczas badania penetracyjnego PT kopia

Wskazanie nieciągłości wykryte podczas badania penetracyjnego (PT)

Badania wykonuje:

Badania magnetyczno-proszkowe – MT

Badania magnetyczno-proszkowe pozwalają na wykrywanie nieciągłości powierzchniowych i podpowierzchniowych. Metoda ta polega na wzbudzeniu w danym materiale pola magnetycznego oraz wykrywaniu magnetycznych pól rozproszenia w miejscach występowania nieciągłości. Służy do tego drobnoziarnisty proszek ferromagnetyczny, który nanosi się na badaną powierzchnię. Skupiska proszku gromadząc się w miejscach nieciągłości odwzorowują ich rzeczywisty kształt i tworzą tzw. defektogram magnetyczno-proszkowy.

Główną zaletą badań MT, w porównaniu z badaniami penetracyjnymi, jest szybkość ich wykonania. Najważniejsze ograniczenie to brak możliwości wykonania badań materiałów nieferromagnetycznych, np. stali austenitycznych.

Badania magnetyczno-proszkowe wykonywane są zarówno techniką barwną, jak i fluorescencyjną. Do wzbudzania pola magnetycznego stosowane są defektoskopy jarzmowe oraz magnesy stałe.

Wskazania nieciaglosci wykryte podczas badania magnetyczno proszkowego MT kopia

Wskazania nieciągłości wykryte podczas badania magnetyczno-proszkowego (MT)

Badania wykonuje:

Badania ultradźwiękowe – UT

Badania ultradźwiękowe to metoda pozwalająca na wykrywanie nieciągłości znajdujących się wewnątrz materiału. Metoda ta wykorzystuje zjawiska związane z propagacją fal ultradźwiękowych w materiale. Pęknięcia, wtrącenia, powierzchnie graniczne są tzw. reflektorami. Dają one określone echa różniące się szeregiem parametrów. Ich analiza na ekranie defektoskopu dostarcza wielu informacji o stanie danej konstrukcji. Badania UT wymagają od operatora dużego doświadczenia w celu poprawnej charakterystyki wykrywanych wskazań.

Laboratoria UDT są wyposażone w bogaty zestaw głowic ultradźwiękowych oraz wzorców i próbek odniesienia, co pozwala na wykonywanie badań obiektów wykonanych z różnych materiałów i o szerokim zakresie grubości.

Wyposażenie pomiarowo-badawcze stosowane do badań ultradźwiękowych (UT)

Badania wykonuje:

Badania radiograficzne – RT

Badania radiograficzne to metoda badań objętościowych, która pozwala na wykrywanie wskazań znajdujących się wewnątrz materiału. W zależności od stosowanej techniki, do danego obiektu wprowadza się promieniowanie X lub gamma. Promieniowanie to jest następnie pochłaniane w różnym stopniu, co znajduje swoje odzwierciedlenie na błonie radiograficznej.

Wskazania są prezentowane w postaci obszarów o zróżnicowanym zaczernieniu i innych charakterystycznych cechach pozwalających na określenie rodzaju nieciągłości.

Badanie radiograficzne (RT) – spoina obwodowa z widocznymi wskazaniami od pęcherzyków kanalikowych